پیل گالوانیک شرکا؛ در این شراکت، چه کسی آند فداشونده است؟

▫️در علم خوردگی، یکی از بی‌رحمانه‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین پدیده‌ها، خوردگی گالوانیک است. قانونش ساده است: اگر دو فلز متفاوت (مثلاً مس و روی) را به هم وصل کنید و آن‌ها را در یک محیط رسانا و خشن الکترولیت بیندازید، یک فاجعه‌ی خاموش رخ می‌دهد. ▪️فلزی که به اصطلاح نجیب‌تر است (کاتد)، کاملاً سالم، براق و دست‌نخورده باقی می‌ماند. اما فلز دیگر (آند) که پتانسیل فعال‌تری دارد، تمام بارِ این واکنش را به دوش میکشد. آند با سرعتی وحشتناک شروع به خورده شدن می‌کند تا جانِ کاتد را نجات دهد. در صنعت به این قطعه‌ی نگون‌بخت می‌گویند: آندِ فداشونده. حالا بیایید از آزمایشگاه خوردگی بیرون بیاییم و نگاهی به تیم‌های کاری و پژوهشی، استارتاپ‌ها و شراکت‌های تجاری بیندازیم: شراکت‌های ۵۰-۵۰ روی کاغذ، استهلاکِ ۱۰۰-۰ در واقعیت! بسیاری از شراکت‌های کاری دقیقاً یک پیل گالوانیک هستند. دو نفر یا دو شرکت با هم دست همکاری می‌دهند و واردِ یک پروژه‌ی پرفشار یا یک بازار ملتهب (همان الکترولیت اسیدی) می‌شوند.روی کاغذ همه‌چیز مساوی است، اما در میدانِ عمل، ساختار الکتروشیمیایی این تیم داستان دیگری را رقم می‌زند. ▫️شریکِ کاتدی (براق و بی‌نقص): او همان شریکی است که همیشه در جلسات شبکه‌سازی، همایش‌ها و عکس‌های لینکدین حضور دارد. او برند شخصی‌اش را می‌سازد، پرزنت‌های شیک انجام می‌دهد و استرس خط تولید یا باگ‌های نرم‌افزار را به خود راه نمی‌دهد. رزومه و اعتبارِ او روزبه‌روز براق‌تر می‌شود و در برابر فشارهای پروژه کاملاً رویین‌تن به نظر می‌رسد. ▫️شریک آندی (فداشونده و در حال فروپاشی): این همان کسی است که در تاریکی اتاق کار یا کف کارخانه، در حالِ تحلیل رفتن است. او کسی است که با اداره مالیات می‌جنگد، جواب مشتریان عصبانی را می‌دهد، باگ‌های کُد را ساعت ۳ صبح دیباگ می‌کند و استرس تأمین مواد اولیه روانش را می‌جود. او دارد ذره‌ذره دچار فرسودگی شغلی می‌شود تا ویترین آن شراکت و اعتبار شریک کاتدی‌اش، سالم و درخشان بماند. ▪️مراقب نسبت سطح آند و کاتد باشید! مشکل از جایی شروع می‌شود که ما آدم‌ها را بر اساس رفاقت یا هیجانات اولیه انتخاب می‌کنیم، بی‌آنکه به اختلاف پتانسیل آن‌ها توجه کنیم. وقتی اختلاف سطح تعهد، مسئولیت‌پذیری و قدرت تحملِ استرس بین دو شریک زیاد باشد، به طور طبیعی یکی ناخواسته بخش عمده‌ی بار عملیاتی را به دوش می‌کشد و دیگری از فشارهای روزمره فاصله می‌گیرد؛ درست شبیه یک زوج گالوانیکی که در آن بار واکنش‌ها به طور یکنواخت توزیع نشده است. بدترین حالت زمانی است که یک آند کوچک به یک کاتد بزرگ متصل شود؛ همان شراکتی که در آن یک نفر تمام بار پروژه را به دوش می‌کشد و چند نفر دیگر فقط از اعتبار و نتایج آن بهره‌مند می‌شوند. در خوردگی، چنین آندی خیلی زود نابود می‌شود؛ در کسب‌وکار هم معمولاً سرنوشت متفاوتی در انتظارش نیست! خلاصه اینکه: قبل از اینکه با کسی شریک شوید یا تیمی را تشکیل دهید، به جدول سریِ گالوانیک آدم‌ها نگاه کنید! یک شراکت سالم و پایدار، شراکتی است که در آن دو طرف از نظر پتانسیلِ تحمل بار، به هم نزدیک باشند. در غیر این صورت، این شراکت تا زمانی دوام می‌آورد که آند به طور کامل پودر نشده باشد. مراقب باشید؛ در محیط‌های به‌شدت اسیدی اقتصاد امروز، اگر حواستان به هم‌تیمی‌هایتان نباشد، خیلی زود تبدیل به آند فداشونده‌ی رویاهای دیگران می‌شوید.