برای نخستین بار، دستورالعمل جامع برآورد خسارت‌های زیست‌محیطی معدن‌کاری در ایران تدوین شد.

استفاده پایدار از منابع معدنی همواره با چالش‌های اکولوژیک روبه‌رو بوده است. در همین راستا، دفتر اقتصاد و فناوری محیط‌ زیست سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری متخصصان داخلی، در اوایل تابستان ۱۴۰۵ برای نخستین بار دستورالعملی جامع و نوآورانه برای ارزیابی خسارت‌های زیست‌محیطی در مراحل اکتشاف، استخراج و به‌ویژه «فرآوری مواد معدنی» تدوین کرده است. این چارچوب نظام‌مند، با بهره‌گیری از شاخص‌های کمی و فناوری‌های مدرن ارزیابی، شدت اثرات مخرب اکولوژیکی و میزان پراکنش آلاینده‌ها را به دقت می‌سنجد. نکته حائز اهمیت در این دستورالعمل، رویکرد تشویقی آن به سمت متالورژی سبز است؛ به‌گونه‌ای که هرچه سامانه‌های کنترل آلایندگی، فرآیندهای هیدرومتالورژی دوستدار محیط‌زیست و شیوه‌های نوین مدیریت باطله در کارخانجات کارآمدتر باشند، علاوه بر کاهش اثرات سوء، جرایم و خسارت‌های برآوردی نیز به شکل چشمگیری کاهش می‌یابد. اجرای این نظام‌نامه مهندسی‌شده، شرکت‌های فعال در حوزه فرآوری و متالورژی استخراجی را ملزم و در عین حال ترغیب می‌کند تا برای کاهش هزینه‌های عملیاتیِ بلندمدت، در تکنولوژی‌های سبز و پایدار سرمایه‌گذاری کنند.